Αρχαίοι Έλλην Δαίμονες (Δαίμονες προερχόμενοι απο την Ελληνική μυθολογία) | Ανοπαία ατραπός
Ανοπαία ατραπός

Αρχαίοι Έλλην Δαίμονες (Δαίμονες προερχόμενοι απο την Ελληνική μυθολογία)

20 Ιανουαρίου 2019 21:32:53

Η λέξη σημαίνει τον διανέμοντα, αυτόν που ορίζει τις τύχες των ανθρώπων. Οι δαίμονες είναι τέκνα θεών και ανθρώπων ή θνητοί, οι του χρυσού γένους οι οποίοι με την θέληση του Δία θεοποιήθηκαν μετά θάνατον, οι του αργυρού γένους που γίνονται υποχθόνια όντα. Οι δαίμονες είναι προσωποποιήσεις των κοσμικών δυνάμεων ή ηθικών εννοιών όπως Θέμις, Έρις, Νίκη κλπ. Οι δαίμονες είναι διαφόρων κατηγοριών, σπουδαιότεροι είναι οι Πρόπολοι. Αυτοί τελούσαν έργο βοηθού ή υπηρέτου των θεών, όπως ο Φαέθωνας της Αφροδίτης. Κατά τους αρχαίους τραγικούς κάθε ήρωας έχει τον δικό του δαίμονα (Μοίρα). Βαθμηδόν γεννήθηκε η άποψη ότι κάθε άνθρωπος γεννάται με τον δικό του δαίμονα, καλό ή κακό. Οι δαίμονες των φιλοσόφων είναι μεταφυσικές οντότητες και διαφέρουν από αυτές του Ησίοδου διότι στερούνται προσωπικής ύπαρξης. Πολλοί φιλόσοφοι δέχθηκαν την λαική δοξασία ότι στον άνθρωπο κατοικούν καλοί και κακοί δαίμονες το δε δαιμόνιον του Σωκράτη είναι η πιό γνωστή περίπτωση.
Οι Δαίμονες είναι αθάνατα πνευματικά όντα δηλαδή Θεοί κατά την αρχαία Ελληνική θεολογία.

Ταράξιππος:

ταραξιππος 2
Ο Ταράξιππος ( πληθ: Ταράξιπποι ) σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία ήταν δαίμονας[1] που εντοπιζόταν κυρίως στην Ολυμπία και στον Ισθμό και ενέδρευε στους ιππoδρόμους και ειδικά στη σφενδόνη αυτών, στις καμπές, όπου τ΄ άρματα έκαναν στροφή. Πίστευαν οι αρχαίοι πως στους αγώνες ακριβώς στη κρίσιμη στιγμή της στροφής παρουσιαζόταν αιφνίδια ο Ταράξιππος, η εμφάνιση του οποίου, αν και αόρατη στους αρματοδρόμους, προκαλούσε το τρόμο των αλόγων[2] με συνέπεια τη συντριβή των αρμάτων και τον όλεθρο των αγωνιζομένων. Για τον λόγο αυτό οι αρχαίοι ίδρυαν βωμούς από αναχώματα στα σημεία εκείνα των ιπποδρόμων προς τιμή του Ταράξιππου ενώ οι ηνίοχοι τελούσαν ειδικές θυσίες προς τιμήν του Ταράξιππου ζητώντας την επιείκειά του. Κατά τον περιηγητή Παυσανία, ο Ταράξιππος αποτελούσε επίθετο και όχι μια ενιαία οντότητα.
Ο πιο διαβόητος από τους δαίμονες με αυτή την ονομασία, φέρεται κατά τον Παυσανία, ο Ταράξιππος της Ολυμπίας:
‘παρεχομένου δὲ τοῦ ἱπποδρόμου παρήκουσαν ἐς πλέον τὴν ἑτέραν τῶν πλευρῶν, ἔστιν ἐπὶ τῆς μείζονος πλευρᾶς, οὔσης χώματος, κατὰ τὴν διέξοδον τὴν διὰ τοῦ χώματος τὸ τῶν ἵππων δεῖμα ὁ Ταράξιππος. σχῆμα μὲν βωμοῦ περιφεροῦς ἐστι, παραθέοντας δὲ κατὰ τοῦτο τοὺς ἵππους φόβος τε αὐτίκα ἰσχυρὸς ἀπ’ οὐδεμιᾶς προφάσεως φανερᾶς καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου λαμβάνει ταραχή, τά τε δὴ ἅρματα καταγνύουσιν ὡς ἐπίπαν καὶ οἱ ἡνίοχοι τιτρώσκονται: καὶ τοῦδε ἡνίοχοι ἕνεκα θυσίας θύουσι καὶ γενέσθαι σφίσιν ἵλεων εὔχονται τὸν Ταράξιππον’.
Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Ταράξιππος ήταν το πνεύμα του νεκρού Οινόμαου ενώ σύμφωνα με άλλες εκδοχές συνδεόταν με τον Ωλένιο ή τον Δαμέωνα, γιο του Φλίου, που βοήθησε τον Ηρακλή στον πόλεμο εναντίον του Αυγεία και των Επειών και σκοτώθηκε μαζί με τα άλογά του από τον Κτέα, τον γιο του Άκτορα. Σύμφωνα με άλλες παραδόσεις, ο Ταράξιππος συνδεόταν με τη λατρεία των ηρώων ή με τον θεό Ποσειδώνα που σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, λόγω της ιδιότητάς του ως θεός των αλόγων, προκάλεσε το θάνατο του Ιππόλυτου.
Στην αρχαία Ολυμπία ως Ταράξιπποι θεωρούνταν τα πνεύματα των αδίκως φονευθέντων κατά τους ιππικούς αγώνες και γενικά όσοι έπεφταν από τους ίππους. Το ίδιο και στον Ισθμό της Κορίνθου όπου Ταράξιππος θεωρούταν το πνεύμα του Γλαύκου του γιου του Σισύφου που είχε σκοτωθεί σε ιππικούς αγώνες.
Βέβαια όλοι αυτοί οι μύθοι, κάτω από τη γοητεία της Ελληνικής Μυθολογίας, αναφέρονται στη αρχική παρατήρηση της φυγόκεντρης δύναμης όπου με την κατασκευή των αναχωμάτων (βωμούς) στις στροφές των ιπποδρόμων και της προσοχής αναβατών και ηνιόχων επ΄ αυτών, έπαυαν πλέον τα άρματα να εξέρχονται ή να συγκρούονται μεταξύ τους, προς χάριν πλέον της γνώσης αυτής, (του Ταράξιππου).

Έμπουσα (Empusa):

Empusa
Στην ελληνική μυθολογία η Έμπουσα ήταν ένα φάντασμα (ή ομάδα φαντασμάτων, στον πληθυντικό: `Εμπουσαι) που έστελνε η Εκάτη ως προάγγελο δυστυχιών, και με το όνομα του οποίου φόβιζαν οι μητέρες τα άτακτα παιδιά τους στην αρχαία Ελλάδα. Η Έμπουσα αναφέρεται από τον Αριστοφάνη (στην κωμωδία Βάτραχοι, όπου τρομάζει τον Διόνυσο και τον Ξανθία στο δρόμο προς τον Κάτω Κόσμο) και από άλλους κωμωδιογράφους. Πίστευαν για αυτή ότι μεταμορφωνόταν συχνά: παρουσιαζόταν ως αγελάδα, πτηνό, όμορφη γυναίκα, σκύλος, δέντρο, πέτρα και με πολλές άλλες μορφές. Το πρόσωπο της Έμπουσας έλαμπε σαν πύρινο και είχε είτε ένα μόνο πόδι, είτε ένα χάλκινο και ένα γαϊδουρινό. Επίσης έλεγαν για αυτή ότι τρεφόταν με ανθρώπινες σάρκες.
Από τη μυθική αυτή μορφή, `Εμπουσα αποκαλούσαν τη μητέρα του ρήτορα Αισχίνη, που ήταν ιέρεια των Μυστηρίων, επειδή παρουσιαζόταν ξαφνικά τη νύχτα στους μυούμενους και τους τρόμαζε.

Ευρυάλη (Euryale):

Euryale
Στην Ελληνική μυθολογία η Ευρυάλη ήσαν η δέυτερη απο τις τρείς μεγαλύτερες γοργόνες της μυθολογίας. Ορείχαλκα χέρια, αιχμηρά δόντια και φίδια στα μαλλιά της τα οποία συμβόλιζαν τα »μαλλιά ζωής» ήταν το παρουσιαστικό της κόρης του αρχέγονου και δευτερέυων θεού της θαλάσσης Φόρκυ (ο οποίος αναφέρεται ακόμη και απο τον Όμηρο)..
Και της αρχέγονης θεάς των θαλάσσιων τεράτων Κητούς (απο εκεί ονομάστικαν τα θηρία της θάλασσας ως »κήτοι»).. Η οποία ήταν κόρη της Γαίας και του Πόντου.
Μόνο εκείνη (η Ευρυάλη) και η αδερφή της η Σθενώ ήταν αθάνατες, ενώ η τρίτη αδερφή η Μέδουσα ήταν θνητή.
Η Ευρυάλη είχε σε αρκετές αναφορές της μυθολογίας την δυνατότητα να μετατρέψει οποιονδήποτε σε πέτρα με το βλέμμα της. Είναι επίσης γνωστή για τις κραυγές και τα μουγκριτά της, ιδιαίτερα στην ιστορία του θανάτου της Μέδουσας στα χέρια του Περσέα.

Ευρυνόμη (Eurynome):

Eurynome by elsie russell
Για την Ευρυνόμη δυστηχώς δεν έχουμε να δώσουμε ακριβείς πληροφορίες (συνοπτικά τα δείχνουμε στο παρόν άρθρο), θα δώσουμε όμως κάποια »πατήματα» για μελέτη:
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ευρυνόμη αναφέρονται τα ακόλουθα 5 διαφορετικά πρόσωπα:
Θεότητα από τη γενιά των Τιτάνων, κόρη του Ωκεανού και της Τηθύος, δηλαδή μία από τις Ωκεανίδες. Πριν την εποχή του Κρόνου, η Ευρυνόμη συμβασίλευε με τον σύζυγό της Οφίων στον Όλυμπο, από όπου εκδιώχθηκε από τον Κρόνο και τη Ρέα. Ο Οφίων και η Ευρυνόμη βρήκαν τότε καταφύγιο στη θάλασσα. Η Ευρυνόμη μαζί με τη Θέτιδα δέχθηκαν τον Ήφαιστο όταν τον πέταξαν από τον Όλυμπο στη θάλασσα. Ο Δίας ερωτεύθηκε την Ευρυνόμη και απέκτησαν μαζί τρεις κόρες, τις Χάριτες. Γιος της Ευρυνόμης ήταν και ο ποτάμιος θεός Ασωπός. Πανάρχαιος ναός της Ευρυνόμης υπήρχε στη Φιγάλεια, μέσα σε ένα δάσος από κυπαρίσσια. Το λατρευτικό άγαλμα της θεάς την παρίστανε από τη μέση και πάνω ως γυναίκα και από τη μέση και κάτω ως ψάρι. Τον ναό αυτό τον άνοιγαν οι κάτοικοι της Φιγαλείας μόνο μια φορά τον χρόνο, πάντα την ίδια ημέρα, και προσέφεραν θυσίες στη θεά. Πιστευόταν ακόμα ότι «Ευρυνόμη» ήταν μία επίκληση της θεάς Αρτέμιδας.

Επίσης αναφέρεται και ώς:
Κόρη του βασιλιά Νίσου των Μεγάρων και μητέρα του ήρωα Βελλεροφόντη από τον Ποσειδώνα, σύμφωνα με τον Ησίοδο (Κατάλογος 7) και τον Υγίνο (157).
Σύζυγος του Λυκούργου κατά τη Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου (Γ 9, 2), μητέρα του Αμφιδάμαντα, του Αγκαίου, του Επόχου και του Ιάσου. Σύμφωνα όμως με άλλες παραδόσεις, σύζυγος του Λυκούργου ήταν η Κλεοφύλη ή η Αντινόη.
Κόρη του Ιφίτου και μητέρα του Αδράστου από τον Ταλαό, σύμφωνα με τον Υγίνο (70). Συνήθως όμως ως μητέρα του Αδράστου αναφέρεται η Λυσιμάχη ή η Λυσιάνασσα.
Κυρία επί των τιμών της Πηνελόπης, αναφερόμενη στην Οδύσσεια.

Ευρύνομος (Euronymus):
Δαίμονας και πνέυμα της σήψης των πτωμάτων στον κάτω κόσμο.
Ο Ευρύνομος έχει αναφερθεί και σε λογοτεχνικά έργα που έχουν χαθεί στο χρόνο η ενδεχομένως να καταστράφηκαν απο τους Ιουδαιοχριστιανούς.
Απο μερικούς θεωρείτε και μια εφεύρεση του ζωγράφου Πολύγνωτου.
Μια επίσης πράγραφος του Παυσανία η οποία τον αφορά αναφέρει πως είναι δαίμονας του Άδη που τρώει όλη την σάρκα των πτωμάτων αφήνοντας μόνο τα οστά τους.
Επίσης στην Οδύσσεια του Ομήρου το ποιήμα που ονομάζεται ‘Minyad’ αναφέρει τον Ευρύνομο ως »μύγα κρέατος», ζωγραφισμένο ως μπλέ και μάυρο με εξωτερικά δόντια και απο κάτω του να απλώνεται δέρμα ενός γύπα.
Ο Ευρύνομος αναφέρεται και στην Αγία Γραφή.

Σημειώσεις:
-Ο αείμνηστος νορβηγός κιθαρίστας των Black Metal της μπάντας Μayhem πήρε το όνομα του απο τον Έλληνα δαίμονα. Ο ίδιος κιθαρίστας έχει συνεργαστεί και είναι προσωπικός φίλος του εθνικοσοσιαλιστή μουσικού Varg Vikernes. Ο ίδιος έχει προβεί και σε παράνομες δράσεις.
-Στο τελευταίο βιβλίο του Cronus Chronicles »Η Αθάνατη Φλόγα», ο Ευρόνυμος αναφέρεται να φοράει φτερά και μανδύα γύπα με μπλε-μαύρο δέρμα (το χρώμα της μύγας) ο οποίος είχε την δυνατότητα να μετατρέψει κάτι σε ΑΟΡΑΤΟ και άυλο φτιάχνοντας τον »τέλειο κατάσκοπο». Είχε «προσληφθεί» από τον ανταγωνιστή δαίμονα φιλόνεκρον (Philonecron)
να κατασκοπέυσει τους εχθρούς.
-Στην ταινία τρόμου του 1976 ‘Dead of Night’ ο κύριος χαρακτήρας με τίτλο »Bobby» χρησιμοποιεί μια τελετή απο το Κλειδι του Σολομώντα (Lesser Key) καλώντας τον Ευρύνομο ως »Pince of Death» (Πρίγκιπα του θανάτου) για να αναστήσει τον νεκρό του γιό.
-Στην Ιαπωνική σειρά κινουμένων σχεδίων ‘Yondemasuyo’, αζαζέλ-san, ο ευρύνομος εμφανίζεται ο μπλέ-μάυρο γουρούνι δαίμονας όπου διαδίδει την απόγνωση προκαλώντας στα θύματα του σοβαρές…αιμορροίδες.
-Ο χαρακτήρας του βρίσκεται επίσης σε Φουκώ εκκρεμές του Umberto Eco(κεφάλαιο 41) με την ορθογραφία ‘Eury’

Απο εδώ κρατάμε μόνο την δυαντότητα να επαναφέρει στην ζωή ανθρώπους (άσχετα αν αυτό παρουσιάστηκε σε ταινία, εξάλλου δεν θα υπήρξε ποτέ περίπτωση οι μεγαλοεβραίοι να άφηναν μια τέτοια δύναμη στο κλειδί του Σολομώντα για τους ευνόητους λόγους)..

Γοργώ (Gorgon) η Μέδουσα:

Gorgon medusamedoysa gorgon
Κόρη του Φόρκυ ή Φορκέα και της Κητούς, αδελφή των Γοργόνων Σθενώ και Ευρυάλη, και των Γραιών Δεινώ, Ενυώ και Πεφρηδώ, ήταν στην αρχή Κενταύρισσα.
Κατά μια εκδοχή ήταν μια πανέμορφη ιέρεια της Αθηνάς που ο Ποσειδώνας την βίασε μεταμορφωμένος σε άλογο στον ιερό χώρο της Αθηνάς. Η θεά, εξοργισμένη με το γεγονός, δεν μπορούσε να έρθει σε ρήξη με τον Ποσειδώνα και έτσι ξέσπασε πάνω στη Μέδουσα. Την μεταμόρφωσε σε απεχθές τέρας, που αντί για μαλλιά είχε φίδια. Η ασχήμια της ήταν τέτοια, που όποιος την κοιτούσε στο πρόσωπο πέτρωνε.
Τελικά τη σκότωσε ο Περσέας, με την βοήθεια της Αθηνάς. Το κεφάλι της, το περίφημο «Γοργόνειο», το παρέλαβε η θεά από τον ήρωα και το επέθεσε στην ασπίδα της, επειδή το κεφάλι της, ακόμη και νεκρό, πέτρωνε όποιον το κοίταζε.
Η Μέδουσα στην ελληνική μυθολογία αναφέρεται ως μία από τις τρεις Γοργόνες. Από τις τρεις αυτές αδελφές η Μέδουσα ήταν η θνητή. Το άλλο της όνομα ήταν Γοργώ, που σημαίνει άγρια ματιά.

Ονοσκελής (Onoskelis):

onoskelis
Οnoskelis: («αυτή με τα πόδια του όνου»), ήταν μια γυναίκα δαίμονας με μια όμορφη μορφή που αναφέρεται στην Διαθήκη του Σολομώντα. Το όνομα συνδέεται συνήθως με το ξωτικό-δαίμονα έμπουσα, ο οποίος ήταν σε θέση να αναλάβει διάφορα σχήματα, όμως σε αυτή την περίπτωση αυτή είναι μια »satyra» (θηλυκό σάτυρο).
«Το σώμα της είχε όμορφη χροιά, αλλά τα πόδια της ήταν ενός μουλαριού» – Tsol 4: 2
Όταν ο Σολομών ρώτησε ποιός ήταν ο σκοπός της εκείνη δήλωσε:
– Είμαι ένα πνέυμα που έγινε και σώμα, πλαγιάζω σε ένα κρυσφήγετο στη γή και τα σπίτια μου είναι οι σπηλιές. Ωστόσο έχω πολύπλευρο χαρακτήρα, μερικές φορές μπορώ να πνίξω άνδρες ακόμα και να τους διαστρέψω απο την αληθινή τους φύση.
Τις περισσότερες φορές, o τόπος μου είναι τα βράχια, τα σπήλαια και τα φαράγγια.
Συχνά επι πλέον συνεργάζομαι (και συντροφέυω) τους άνδρες που σκέφτονται για μένα ως γυναίκα , ειδικά με εκείνους που το χρώμα τους είναι στο χρώμα του μελιού  γιατί είμαστε στον ίδιο αστερισμό.
Είναι επίσης αλήθεια ότι λατρεύουν το αστέρι μου κρυφά και φανερά. Δεν ξέρουν πως εξαπατούν τον εαυτό τους και με διεγείρουν (με ερεθίζουν) να πράττω άσχημα σε όλα τα άλλα..
‘Για αυτούς που θέλετε να αποκτήσετε χρυσό με την ανάμνηση (μου), το παραχωρώ ειδικά σε εκείνους που με λατρέυουν σοβαρά. ‘ – TSol 4:4-7
‘Η ίδια περιγράφει τη δημιουργία της ως, «μια απροσδόκητη φωνή που ονομάζεται φωνή της ηχούς ενός μαύρου ουρανού (η παραδέισου) που εκπέμπει στην ύλη’ – TSol 4:8
Ταξιδεύει από την πανσέληνο και ο Σολομώντας την διέταξε να γνέθει κάνναβη για να κατασκευάσει τα σχοινιά που χρησιμοποιούνται για το ναό.
Ταξιδέυει κρυφά και σκοτώνει αδιακρίτως, εκείνη είναι μια μισή ερημίτης που μόλις τόλμησε να εξέθει και να προσέχει το κεφάλι της έξω απο την σπηλιά της (δηλαδή να προσέχει τον εαυτό της).

Σθενώ (Stheno):

σθενω
Η Σθενώ, στην ελληνική μυθολογία, ήταν η μεγαλύτερη από τις Γοργόνες. Κόρη του Φόρκυ και της Κητούς, γεννήθηκε στις σπηλιές κάτω από τον Όλυμπο. Αυτή και η αδελφή της η Ευρυάλη ήταν αθάνατες, ενώ η τρίτη αδελφή, η Μέδουσα, ήταν θνητή. Από τις τρεις Γοργόνες, ήταν γνωστό ότι ήταν η πιο ανεξάρτητη και άγρια, έχει σκοτώσει περισσότερους άνδρες από ό,τι και οι δύο αδελφές της μαζί. Η Μέδουσα ήταν καταραμένη από την Αθηνά, επειδή ο Ποσειδώνας την βίασε στο ναό της Αθηνάς. Η Αθηνά ήταν οργισμένη, αλλά όχι με τον Ποσειδώνα. Ως ένας ισχυρός αρσενικός θεός, αυτό θα έπρεπε να αναμένεται. Στα μάτια της Αθηνάς, η Μέδουσα άξιζε να τιμωρηθεί. Ως τιμωρία, την μετέτρεψε σε ένα φοβερό τέρας, μαζί και τις αδελφές της που της συμπαραστάθηκαν. Η Σθενώ τείνει να απεικονίζεται ως μία λεπτή γοργόνα με κόκκινα φίδια γύρω από το κεφάλι της αντί για μαλλιά.
Σημείωση: Το τέλος είναι όμοιο με της Γοργώς (η Μέδουσας), στον κατάλογο όμως εμφανίστηκε ξεχωριστά το όνομα της και βρήκαμε σωστό να μπεί και αυτή η εκδοχή άσχετα που δεν διαφέρει αρκετά με την πρώτη. Ακόμη και στην ιστορία τους αναφέρονται διαφορετικά.
Λάμια:
Στην ελληνική μυθολογία η Λάμια ήταν βασίλισσα της Λιβύης που έγινε δαίμονας.
Η Λάμια ήταν κόρη του θεού Ποσειδώνα και της Λιβύης. Η ίδια ήταν βασίλισσα της Λιβύης και σύζυγος του Βήλου. Την αγάπησε ο Δίας και από την ένωση τους γεννήθηκαν πολλά παιδιά τα οποία σκότωσε η Ήρα από τη ζήλια της. Η Λάμια από τη στενοχώρια της μεταμορφώθηκε σε τέρας που σκότωνε παιδιά. Η Ήρα τότε την καταδίκασε να μην κοιμάται ποτέ, ο Δίας όμως την λυπήθηκε και της έδωσε την δυνατότητα να βγάζει τα μάτια της και να τα ξαναβάζει όποτε θελήσει. Κατά τον Στησίχορο από τα παιδιά της επέζησαν η Σκύλλα και ο Τρίτωνας.

 


Ενημέρωση μέσω e-mail

Συμπληρώστε το email:



Βιογραφικό

Χρήστος Κασταμονίτης

Ο Χρήστος Κασταμονίτης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973. Φοίτησε στο πανεπιστήμιο του Coventry στην Αγγλία, όπου και σπούδασε Επιστήμη Ηλεκτρονικών Υπολογιστών. Έχει μεταπτυχιακό στο Management από το πανεπιστήμιο του Υork στην Αγγλία. Είναι μέλος του Project Management Institute. Εργάζεται ως Senior Business Process Analyst στις Βρυξελλες. Εχει Αρθρογραφησει στα περιοδικά "Τρίτο Μάτι", «Hellenic Nexus» ,"ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ". Έχει εμφανιστεί σε πλήθος τηλεοπτικών εκπομπών όπως "ΦΥΓΟΚΕΝΤΡΟΣ" , "ΟΙ ΠΥΛΕΣ ΤΟΥ ΑΝΕΞΗΓΗΤΟΥ" ,"ΑΘΕΑΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ", "ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΩΡΑ" ,"ΑΠΟΡΡΗΤΑ ΣΕΝΑΡΙΑ", "ΚΩΔΙΚΑΣ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ" , "MEGA Σαββατοκύριακο" καθώς και σε πολλές ραδιοφωνικές εκπομπές .Στα ερευνητικά του ενδιαφέροντα συγκαταλέγονται τα UFO, η ιστορία του ευρύτερου ελληνικού χώρου κ.ά. Στα συλλεκτικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνονται τα γραμματόσημα, τα νομίσματα και τα χαρτονομίσματα.Είναι Έφεδρος Ειδικός Επιστήμονας του Γ.Ε.Σ στο κλάδο των Διαβιβάσεων.Συμμετείχε στις ραδιοφωνικές εκπομπές ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ και ΟΙ ΧΡΗΣΤΕΣ στο ATHENSJUKEBOX .Ειχε επισης και την δική του ραδιοφωνική εκπομπή με τίτλο "ΔΙΑΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΟΠΑΙΑ ΑΤΡΑΠΟ" στο web radio του Ε.Ο.Ε με θέματα που σκοπό έχουν να ξυπνήσουν και άλλους συντρόφους για να περιμένουμε τους βαρβάρους ξένους ή μη.Προσωπικό email : kastamonitis@gmail.com


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

error: